ಮಳೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ :

ಮಳೆಯಾಗದಿರಲಿ.. ಮಳೆಯಾಗದಿರಲಿ..  

ಬಿಸಿಲ ಬೇಗೆಯಲಿ ಬೆಂದ ಜೀವಕೆ 

ಹೊಸ ಆಸೆಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಹೋಗುವಂತೆ .. 

ಮಳೆಯಾಗಲಿ.. 

ಒಡಲ ಧಗೆಯ ತಣಿಸಿ .. 

ಸಿಹಿ ಒರತೆಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ 

ಮುಂಗಾರಿನ ಝಡಿ  ಮಳೆಯಂತೆ 

ಅಮೆಲೆ: 

ಮರೆಯಾಯಿತು.. 

ಮಳೆಯಲಿ ನೆನೆದ ಖುಷಿ..

ಕೆಸರಲಿ ಹೂತ ಕಾಲು,

ನೆನೆದ ಮನ.. ಎರಡೂ  ಭಾರ...

ಮುಂದೆ:  

ಮತ್ತದೇ ಬೇಗೆ... 

ಮಳೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ, ಹಪಹಪಿಕೆ.. 

                                                        

--\/эйждт

ರಾಮಾಯಣ..

ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂಗತಿಗಳು ಬದಲಾಗಲ್ಲ ಅಂದ್ಕೊಂಡಿರ್ತೀವಿ .... ಆದರೆ... ನೋಡನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ... ಅರೆ!!... ಅವು ಹೀಗಿದ್ದವಾ?!!.. ಅನ್ನೋವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ...ಉಹುಂ....ಎಷ್ಟು ತಲೆ 

ಕೆರೆದುಕೊಂಡರೂ,.... ತಲೆಯಲ್ಲಿರೋ ಕೂದಲು ಉದುರಿದವೇ ವಿನಃ,

 ಸಮಾಧಾನ ಕೊಡುವಂತಹ ಉತ್ತರ ಸಿಗೋದೆ  ಇಲ್ಲ..

ಒಂದು ಕಡೆ ತೀರ  ಆಪ್ತವಾಗಿದ್ದ ಸಂಬಂಧಗಳು ಸಮಯದ, ಮತ್ತು ಭೌಗೋಲಿಕ ಪರಿಧಿಯಡಿ ಸಿಲುಕಿ ನಲುಗಿ ಹೊಕ್ತಾವೆ/ಹೋಗಿದಾವೆ.... ಇನ್ನೊಂದು  ಕಡೆ ಈ  ಎಲ್ಲ ಪರಿಧಿಗಳನ್ನ ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವಂತಹವನ್ನ  ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ರೆ...  

ಎಲ್ಲವೂ ಹೀಗೆ ಇರಬಾರದೇ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸತ್ತೆ.. ಆದರೆ..

 ಜಗತ್ತು ಇರೋದೇ ಹೀಗೆ....

ಎಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಹಾಗೆ ಇರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ವಲ್ಲ!!...

ಪ್ರತಿ ಹಂತದಲ್ಲೂ ಶುರುವಿನಲ್ಲಿ  ಒಂದಿಷ್ಟು ಸಂತೋಷ..

 ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ.. ಅಗಲಿಕೆಯ ದುಃಖ..

ಬೇಜಾರೇನಪ್ಪಾ  ಅಂದ್ರೆ... 

ಮತ್ತೆ ಹೊಸತಾಗಿ ಅದೇ-- start from the scratch  ಅಂತಾರಲ್ಲ..

 ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರು ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು!!.. ಅದೂ...

 ಮುಂದೊಂದಿನ ಮತ್ತೆ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು...  ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ದೂ.... ಇದೊಂದ್ರೀತಿ... ಹುಟ್ತೊವ್ರೆಲ್ಲ ಸಾಯಲೇಬೇಕು ಅಂದಂತೆ... 

ಆದರೂ...ಜನ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರಬೇಕು.. 

ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಸಾಯ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು...ಅನ್ನೋ ಜಗದ ನಿಯಮ...

ಇದೆಲ್ಲದರ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕಿರುವ ಬಡ ಜೀವಕ್ಕೆ ಊರುಗೊಲಾಗಬಹುದು.... 

ಅಂತ ಇದ್ರೆ .. ಅದು... ಜೀವನ ಪ್ರೀತಿ ಮಾತ್ರ.......

                                                               -- \/эйждт

ಅಂದು.. ಅವಳ ಕಂಡು..
"ಕಣ್ತುಂಬ ತುಂಬಿರಲು ಚೆಲುವೆ ನಿನ್ನಯ ಚೆಲುವು..
ನಿದ್ರೆಯೀಗ ಬರೀ ಕನಸು, ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನವು"..
ಎಂದು ಹೊರಟ ಸಾಲುಗಳು..
ಅವಳ ತಲುಪುವ ಮುನ್ನವೇ..
ಕರಗಿ  ಹೋದವಲ್ಲ..
ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟಿದ ಮೋಡ ಗಾಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದಂತೆ..

ಹಾಡು ಹಾಳಾಗಲಿ.. ಎಂದೆದ್ದು ಹೊರಟರೆ..
ಕಾಡುತ್ತ  ಕೂತಿತೆ ಆ ಮುದ್ದು ಮೊಗ ..
ಖಿನ್ನವಾಯಿತು ಮನಸು.. 
ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲ, ನಿದ್ರೆಯೆಲ್ಲ ಚೂರು ಚೂರು ಕನಸುಗಳೇ..


ಆಮೇಲೆ.. 

ಭಗೀರಥನ ನೆನಪಾಗಿ..
ಚೂರಾದ ಕನಸುಗಳ ಕೂಡುತ್ತ ಕೂತೆ..
ಏನಾಶ್ಚರ್ಯ!!.. ಕೂಡಿಸಿದ ಕನಸುಗಳಲ್ಲಿ...
ಮೂಡಿದ್ದು ಚೆಂದದ ಬೇರೊಂದು ಮುಖ..!!

ಹಳೆಯ ಹುಣ್ಣ ಕೆರೆಯುತ್ತ..
ಹೊಸ ಹಾಡು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಹೀಗೇನೆ.. 


--\/эйждт

BMS ಬಾಂಧವರಿಗೆ ...

ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆಯಿಂದ ತೀರ ಖಾಲಿ ಖಾಲಿ ಅನ್ನಿಸ್ತಾ  ಇತ್ತು.. ಸಾಯಂಕಾಲದ 

ಹೊತ್ತಿಗೆ  ಬ್ಯೂಗಲ್ ರಾಕ್ ಗಾದರೂ  ಹೋಗಿ ಬರೋಣ ಅಂತ ಎದ್ರೆ.. sudden ಆಗಿ ಭಾರ ಅನ್ನಿಸಿ ಬಿಡೋದೇ!!...

ಮರೆತೇ  ಹೋಗಿತ್ತು ನೋಡಿ..   ನಿನ್ನೆಯಷ್ಟೇ  ನೆನಪಿನ ಚೀಲದ ತುಂಬ BMSನಲ್ಲಿನ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ  ಗಿಡಿದು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡಿದೀನಿ ... 

ಎಷ್ಟೊಂದು  ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು!!..

.... ಹೌದು .. ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಅದ್ಹೇಗೆ ಕಳೆದು ಹೋದವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ್ಲ.. ಮೊನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಯಾರಾದರೂ ragging  ಮಾಡಬಹುದಾ ಅನ್ನುವ ಪುಕ್ಕಲುತನದೊಂದಿಗೆ ಕಾಲೇಜ್ ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ.. ಅಷ್ಟರಲ್ಲ್ಲೇ.... 

ನಿನ್ನೆಯ ದಿನ...

ನಮ್ಮನ್ನ್ನ ಕಾಲೇಜ್  ನಿಂದ  official ಆಗಿ ಹೊರದಬ್ಬಿ ಬಿಟ್ಟರಲ್ಲ!!(farewell ) ....

 ಜಗತ್ತು ಓಡ್ತಾ  ಇದೆ ಅನ್ನೋದು ಇದಕ್ಕೇನಾ?? 

ಅದೆಷ್ಟೊಂದು  ನೆನಪುಗಳು..!! 

ಈ C  ಬೆಂಚು, ಬೋರ್ ಹೊಡೆಸೋ  ಆ ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಮ್  ಪಾಠಗಳು .. 

ಲೈಬ್ರರಿ ಸ್ಟೆಪ್ಸು, ಅಲ್ಲಿ ಕುತ್ಗೊಂಡು ಮಾಡಿದ teasing , gossip... ಕಚ್ಚಾಡಿ ತಿಂದ ತಿಂಡಿಗಳು ನಮ್ಮ್ನನ್ನ ಮಿಸ್  ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೋ  ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ..

 ಆದರೆ...

ನಮ್ಮಿಂದ ಇವುಗಳನ್ನ   ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳದೇ  ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಾ ??..

ಅದರೂ ಪಯಣ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕಲ್ಲ ...

ಈ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಗಳ ಹಾದಿ bms ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತಾನೆ ಹರಿದಾಡಿದ್ದವು.. ಮುಂದೆ ಹಾದಿ ಒಂದೇ ಅಗಿರೋದಕ್ಕೆ   ಆಗದೇ ಇದ್ರೂ  ಅವಾಗವಾಗ ಸಂಧಿಸ್ತಾ ಇರಲಿ ಅನ್ನುವ ಆಶಯದೊಂದಿಗೆ ...

ಸ್ನೇಹವೆಂಬ  ಮಮತೆಗೊಂದು  ಸಲಾಂ!!..

   --\/эйждт